Widząc osobę jadącą rowerem z bagażami przytroczonymi do ramy, noszącą ślady długiej tułaczki, często się zastanawiamy co skłania takich ludzi do spędzania swojego wolnego czasu w ten sposób. Przecież jest tyle innych alternatyw dla odpoczynku, można go wykonywać aktywnie, na przykład pływając na basenie lub grając ze znajomymi w piłkę. Odpoczynek może też być pasywny, czyli słodkie lenistwo i nic nierobienie. Co więc jest takiego atrakcyjnego w przemieszczaniu się z miejsca na miejsce i spanie codziennie w innym łóżku, na innym terenie i innych okolicznościach.
Przede wszystkim ludzie, którzy podejmują tego typu działania, mają już to we krwi. Nie potrafią spokojnie wylegiwać się na plaży. Muszą być w ruchu. Niektórzy powiedzą, że mają oni zaawansowane ADHD, albo owsiki w… no, właśnie. Jednak prawda jest taka, że są to osoby ciekawe świata. Nie mogą spokojnie popadać w rutynę, mając świadomość, że gdzie indziej dzieje się coś ciekawego.
Innym motywem kierującym do turystyki rowerowej jest ekonomia. Jest to stosunkowo tani rodzaj przemieszczania się i poznawania różnych miejsc i obyczajów. Nie ma kosztów przeznaczonych na przejazdy i paliwo, ponieważ posiada się środek lokomocji napędzany siłą własnych mięśni. Także noclegi przy wyborze spania w namiocie będą kosztowały dokładnie nic. Jedzenie najczęściej kupuje się w miejscowych sklepach, które są tanie. Ktoś kto nie posiada znacznych środków budżetowych, chętnie skorzysta z opcji podróży na rowerze.
Kolejnym przykładem są tak zwani ekologiczni ludzie. Wyznają oni zasadę, że nie należy niszczyć środowiska, a na samą myśl, że mają zatruwać spalinami planetę, wolą już pojechać na wakacje rowerem.
Miłośnicy dwóch kółek, rowerzyści pasjonaci, którzy zapadli na chorobę zwaną cyklozą, nie wyobrażają sobie rozstania z ukochanym pojazdem na dłużej niż kilka godzi. Dlatego, też wymyślają taki rodzaj spędzania wolnego czasu, który zapewni im kontakt z pedałami.
Są i też w końcu tacy, którzy nie wyobrażają sobie innych wakacji niż spanie pod chmurką, obozowanie na dziko, wieczorne ogniska, kąpiele w jeziorze. Pokochali to do tego stopnia, że każdą wolną chwilę spędzają w terenie. Rower im w tym pomaga. Nie we wszystkie miejsca można dojechać samochodem, a na piechotę jest często za daleko. Traktują więc rower jako środek do fajnej przygody na łonie natury.
Teraz widząc już rowerzystę objuczonego jak muł wędrowny wiesz co masz sobie pomyśleć. Na pewno to, że jest to człowiek ciekawy z którym o wielu rzeczach można porozmawiać, ponieważ jak to się mówi z niejednego pieca chleb jadł i dużo widział.
Życie na szlaku może poznać każdy. Jednak niewielu je zrozumie, a jeszcze mniej uwielbi ponad wszystko. Ci którym będzie dane to poczuć, są straceni. Przepadli na zawsze. Odtąd już każdą wolną chwilę spędzą poza domem. Chociaż, nie. Oni wszędzie czują się jak w domu. Taka już bowiem natura włóczykijów i wszelkiej maści turystów. Wystarczy, że usłyszą hasło wycieczka i od razu są gotowi do drogi. Co niektórzy, trzymają w szafie spakowany plecak, tak na wszelki wypadek.